Sander Spek

Voor hen die het niet zo van het electronicageweld van Star Slinger moeten hebben is hier wat zoete gitaarpopvrolijkheid. Het tweede album van La Sera, getiteld Sees the Light, staat voor maart gepland. Net op tijd om een van onze voorjaarsklassiekers te gaan worden.

(Via Gorilla vs. Bear.)

Hadden jullie nog een mixtape nodig om de dag door te komen? De week door te komen? Jullie leven door te komen? In het laatste geval ga je op zoek moeten naar zwaardere middelen, maar de anderen komen met de onderstaande mix van Star Slinger wellicht goed aan hun trekken. De tracklist staat er ook bij, daar op Soundcloud.

(Via A Volta.)

Porcelain Raft is Mauro Remiddi, een in Londen woonachtige Italiaan. De songs op zijn album schijnen van wisselende kwaliteit te zijn. Geen idee (vooralsnog), Unless You Speak From Your Heart is in ieder geval erg leuk.

Via Dillyblog.

Omdat het hier niet altijd de nieuwste hipstershit moet zijn. Randy Newman. Guilty. Bij de VARA.

Met dank aan Katleen.

De film Drive heeft niet alleen Ryan Gosling en Kavinsky goed gedaan, ook Desire lijkt er de vruchten van te plukken. Nadat Under Your Spell al op de soundtrack stond (en naar ik aanneem ook in de film te zien was?), is er nu ook een clip gemaakt voor een andere track van hun album II uit 2009: Don’t Call. Krijg ik kudos wanneer dat album toen al behoorlijk hoog in mijn lijstje van beste albums van het jaar stond?

Via Gorilla vs. Bear, Disco Naïveté, etc.

Light Asylum is een van de bands om in de gaten te houden voor 2012. Zeg ik. Zegt De Jaap. Als ze dan een nieuwe video maken gaan we als soort van self-fulfilling prophecy natuurlijk ook posten. Skull Fuct komt nog van hun EP In Tension. In mei komt er een echt album.

Via Disco Naïveté.

Laat u niet misleiden door de tacky titel – Ernest Gonzales heeft niet plots een suikerzoet liefdesliedje gemaakt. Electronica, chillwave, het is gewoon een grote trip door een saaie huiskamer met een meer dan behoorlijke laser- en lichtinstallatie.

Via OverMuziek. Ernests hele nieuwe album Natural Traits is de moeite volgens Pitchfork.

Hopelijk wordt het niet te eentonig, maar we gaan nog even door met de gitaren. Dylan Baldi heeft voor zijn nieuwe album Attack On Memory (Amerikaanse release morgen, Europese release lijkt voor begin februari gepland) Cloud Nothings omgevormd van een zolderkamerproject naar een heuse band. Liefhebbers en curieuzeneuzen kunnen het geheel op Soundcloud al beluisteren.  (Edit: blijkbaar niet meer. Sorry.) Hieronder alvast een track, Stay Useless, die ergens tussen de punkrock en de lofi lijkt te zweven. Fijn!

Na dat dat liedje van Pintens vanmorgen is het tijd voor wat steviger werk. Pulled Apart By Horses komt uit Leeds, en hun muziek laat zich omschrijven met termen als post-hardcore en experimentele rock. Denk At The Drive-In en La Dispute enzo. Hun eerste album was al goed ontvangen, en zojuist is hun met grootse verwachtingen onthaalde tweede worp Tough Love uitgekomen. V.E.N.O.M. is het openingsnummer en tevens eerste single. Zeer degelijke muziek voor de eerste twee minuten en tien seconden — daarna word je weggeblazen door een van de coolste riffs ooit.

De bekendheid van Tom Pintens lijkt minder groot dan zijn cv. Hij begon in Flowers For Breakfast, de band waarin ook actrice Tine Reymer zong. Vervolgens werd hij samen met bandgenoot Benjamin Boutreur door Stef Kamil Carlens opgepikt en speelden ze in de band die achtereenvolgens A Beatband, Moondog Jr. en Zita Swoon zou heten. Ook speelde Pintens wereldmuziek in de band Think Of One.

In 2007 kwam zijn eerste, self-titled, solo-album uit, gevolgd door Winter Maakt Ons Vrolijk (2009) en De Oogst (2011). Tevens is hij gitarist en producer bij het Nederlandse Roosbeef. Het onderstaande nummer, In Charleroi, is afkomstig van zijn tweede album. 

Niet om heel pretentieus te doen of zo hoor — morgen krijgen jullie weer gewoon een simpel popliedje — maar is dit niet onwijs geweldig? Omdat ik geen greintje verstand heb van sjess kan ik niet uitleggen waarom (gelukkig zit er bij The Guardian iemand die het wel kan) maar graag horen doe ik het wel. Full Blast, zeg dat wel.

Vanavond speelt The Notwist in een uitverkochte Botanique. Dit keer zonder orkest, en ook zonder de hiphoppers van hun zijproject 13 & God. Reden genoeg dus om hier een liedje van de Beierse band in herinnering te brengen. Gloomy Planets, van hun laatste album (als we de soundtrack voor Sturm niet meetellen) The Devil, You + Me, uit 2008 alweer.

We gaan hier gewoon lekker door met muziek vol positive vibes. En met Jimmy Ruffin, want die heeft begrepen hoe het werkt. I’m living in a world I created for myself. Exact. Momenteel werkt Ruffin aan een nieuw album dat op zijn 74ste verjaardag, op 7 mei 2013, uitgebracht zou moeten worden. Can’t you dig it now? You go, Jimmy! Met zo eentje kan je ‘t weekend in!

Nadat we vorige week Darondo al hadden, zetten we vandaag nog een liedje van de mixtape van St. Paul in de schijnwerpers. Dominant Legs. Nee, ik had er ook nog niet van gehoord. Interesseert het u dat ze uit San Francisco komen? Dat zanger Ryan Lynch in Magic Bullets zat en ook wat dingetjes met Girls deed? Nee, dacht ik al. Het is bijna weekend. Luister… vrolijkheid!

U kent Miike Snow wellicht al van hun gelijknamige debuutalbum uit 2009. Of liever gezegd, u zou ze daarvan moeten kennen.

Voor de nieuwkomers: zanger Andrew Wyatt komt uit Manhattan en was eerder bandlid van The A.M. Christian Karlsson en Pontus Winnberg komen uit Zweden en hadden onder hun alias Bloodshy & Avant al een behoorlijke reputatie als producers, met onder meer samenwerkingen met Madonna, Kylie Minogue, Britney Spears en Kelis op het palmares. Geen kleine jongens dus. Onder de naam Miike Snow maken ze popmuziek die zich zowel leent voor de huiskamer als voor de dansvloer.

Paddling Out is na Devil’s Work de tweede voorloper voor het nieuwe album, Happy To You, dat eind maart zou moeten verschijnen.

Muziek die over The Sims, Second Life, Wi-Fi en Starbucks gaat? Je kan het aan James Ferraro wel overlaten om een soundtrack te maken voor de Westerse cultuur anno nu. Of zoals de platenmaatschappij het beschrijft: “Each song, a melodious reflection of the moment NOW, comes shrink-wrapped in HD fidelity as glossy as a 2012 Toyota Prius.”

Far Side Virtual heet het album dat bovenstaand citaat begeleidt. Voor de mensen die niet meteen naar iTunes of Spotify grijpen is het ook in zijn geheel op Soundcloud beluisterbaar. Hieronder een voorproefje, Adventures In Green Foot Printing.

James Ferraro - Adventures In Green Foot Printing by Hippos In Tanks

Met de spierballenmassa die Born In The USA zong heb ik niet zo veel. Voor de Bruce aan het begin van zijn carrière daarentegen mag je me altijd wakker maken. Vooral Greetings From Asbury Park, NJ heb ik kapotgedraaid. For You is het allerbeste. Sterker nog, als je een nummer zo’n afgezaagde titel geeft en er toch mee wegkomt omdat het nummer zo sterk is, dan ben je een grote. (Hetzelfde geldt uiteraard voor Elvis Costellos I Want You.)

Enfin, een videootje van een jonge Bruce. Die For You zingt. In 1975 in de Hammersmith Odeon volgens de videobeschrijving. Geniet ervan.

De experimentele rockband Parenthetical Girls werkt momenteel aan zijn vierde album. In de tussentijd wordt die hele plaat in een serie van vijf opeenvolgende EPs alvast uitgegeven, tusen alle spielerei als een kerst-EP en eentje met Kate Bush-covers door. We zijn inmiddels al bij nummer vier, getiteld Privilege, Pt. IV: Sympathy For Spastics. Dat is misschien zelfs de beste uit de serie. Zowel opener The Privilege als afsluiter Sympathy For Spastics zijn zeer blogwaardig. Aangezien alleen de eerste vooralsnog een video heeft was de keuze gemakkelijk gemaakt.

Meestal is het frontman Alexis Taylor die de lof krijgt toegezwaaid wanneer het over Hot Chip gaat. Joe Goddard laat echter steeds meer zien dat ook hij een niet te onderschatten liedjesmaker is. Vorig jaar genoten we al van het opzwepende Gabrielle, en nu is hij druk bezig met zijn zijproject The 2 Bears, waarin hij het samen met Raf Rundell doet. En nee, hierbij moeten we opmerken dat de naam van de band geen hint is aan de gayscene — al heeft de muziek daar ook vast veel potentieel — maar slaat op de berenpakken waarmee de heren live schijnen op te treden.

Enfin, op het einde van januari komt hun debuutalbum Be Strong uit. Nu is er al een video voor het nummer Work. Het is zeker overbodig te vermelden dat ik hier wild enthousiast van word?

Update: Bij The Guardian kan je het album al streamen.